Tankespreiaren

Hes

2009-08-14T13:40:00.000-07:00

For første gong sidan hesstrengen kom til gards, vart det denne sommaren ikkje sett opp hes!

Synd og skam sjølvsagt, men latskap og kinesartraktor i kombinasjon, gjorde at beitepuss opp og i mente vart løysinga. Og den som ikkje hesjar, kan til dømes klatre i midnattssol....

For nostalgien sin del, eit aldri så lite hesdikt;

raslelydane frå hagehesa

framande saharaord med sønnavinden

varme luftstraumar på leit

etter tørre struper

håse h-ar

som mørkhuda blues i

brun femtitalsradio

-hush!- hush!

-somebody`s calling your name!

luktsterke blåtonar

humlesurr

øltørste

død

og haustens får i kål

hengde på seks strengars

notelinjer

for poeten

musikaren

og alle som ikkje trur

på evergreens

Mur

2009-08-14T13:09:00.000-07:00

Eg har støypt siste dagane.

Slikt gjer ein for å stengje noko ute eller inne, og kan sjølvsagt lukkast med det.

Eit er visst; Det er eit fole arbeid uansett, og aller mest når ein lagar mur i historie,, som til dømes i eit gammalt hus med fyllmasse rundt. (Omlag som om tannlegen skulle setje i gong med gammal karies, medan du framleis har mat i kjeften. Han ville ikkje ha likt det!)

Men mur vart det såpass at hushjørnet held i mange år enno, og katten (kattane?) er forvirra.

Generelt vil eg likevel oppmode til å rive ned murar, sjølv om ein akkurat i desse tider bør armere og fylle med betong og innebygde oljevernremedier. Eg snakkar om mental mur mot visse politiske idear her.

Vi burde filleriste og skamkjefte på eit stort Arbeiderparti og love dei stemmer under føresetnad av at dei berre sakte og roleg og med halen mellom dei skitne oljesålane sine, innstiller seg på retrett i Lofoten og Vesterålen. Skulle i enno verre fall og mot formodning Siv Jensen vinne valet kan vi like godt plombere kjellaren og flytte herifrå. For etterkomarane våre sin del.

Så finn fram betongblandaren folkens. det handlar vel strengt tatt om grunnmuren i "det norske hus"...?

Eg slengjer ved eit ferskt julibilete frå sydlege delen av det nye oljefeltet til "skitnekapitalistane"

Mars

2009-03-02T10:22:00.000-08:00

Ein skriv mars. I fullt alvor å kalle det vårmånad er å strekkje det....

-men likevel! Lyset er på veg nedetter fjellsidene!

Her eit seinfebruarbilete av Sætretindane i Ørsta, og ein vårprega tekst:

( bølgje )

tolvhundremeterstinden

sitt skråblikk på mørketida

vestvend dominans av

gullkanta blåbølgjer

bryt med kuldekonvensjonane

vårlyset nedanfrå som stigande foss

mot brestande krytallbindingar

i breen

vårlyden høgfrekvent

i det skarpe kvite

brånande

mellomtonen inn som elvemulling

desibel

for bel

det mattare lyset frå fonnene

dubba

til den lange bølgjelenga

eit tungt dynn

av liv

Referanse

2009-03-02T09:44:00.000-08:00

Uri Caine. Musikalsk geni? Referanse i original kreativitet!

Goldbergvariasjonane av Johann Sebastian Bach finn ein umåteleg med variasjonar av.

Noko er referanseinnspelingar og andre er referansar til originalitet sånn generelt.

Uri Caine har gitt ut ein fantastisk dobbeltCD på winter&winter, Denne sorterar under sistnemnde kategori i galskap og påfunn. For meg er den i ferd med å bli referanse over alle referansar når det gjeld spenvidde og original galskap innanfor eit og samme tema. 74 spor komponert improvisasjonsmusikk med jazzpreg, som har alt frå hip hop , via electronica, til tango, samba, salsa, funk , ulike jazzstilar og negro spirituals, forutan barokkinstrumentering og korarrangement. Bach rubb og stubb!

Når eg skjønar alt på denne er eg langt komen i mi musikalske danningsreise....

Kinamann

2009-02-28T11:27:00.000-08:00

Ein liten raud Kinatraktor har eg no bede om pristilbod på.

Jinma 254 med 25 HK skulle passe bra...

Noko må ein no dyrke, og islam ser ut til å vente på seg....

..........Snik?

2009-02-28T10:50:00.000-08:00

snikislamist på lode bønneteppe?

No har eg etter klåre åtvaringar frå Siv halde utkikk etter islam sine misjonærar i fleire dagar.

Dei hadde rett nok dårleg ver tidleg i veka og prioriterte nok austlandet i so måte, men dei siste dagane hadde dei hatt godt trakk her på Lea om dei ville oss noko.

Problemet er at eg ikkje har sett ein einaste burka, hijab, imam, ...eller kebab om du vil, på desse traktene. Det gjeld faktisk for heile mitt førtiårige liv, og ikkje berre den siste snikislamiseringsbolken. Men halde utkikk har eg, det skal vere visst. Kven vågar anna etter slike utspel.?

Siste dagane har det falle snø. Det er ei lette på det viset at også muslimar set spor. Men altså nei. Ikke ein sandalsåle å sjå på den uskuldsreine kvite flata! Spor ser eg sjølvagt innimllom, men eg er 99 prosent sikker på at eg skil kattespor frå snikislamistane sine.

Eg stokk sjølvsagt til her i formiddag då det remja gudsjammerleg utfor nova. Etter nitid korsing og sjekk av tilstanden, viste det seg å vere han Saddam gråkatt frå det meir kjende nabolaget som hadde freista omvende hokatten vår til å snu visse kroppsdelar bort frå Mekka og alt anna heilagt. Ikkje særleg farleg slik sett. Ikkje særleg religiøst heller. Ein serie ul frå skogen i kveld var og falsk alarm. Kattugla lar seg ikkje forveksle med bøneropa frå minaretane.

Så no veit eg ikkje. Om ikkje kattane våre har ein agenda som eg ikkje kjenner til, og om det ikkje er småskummelt å vende skituppen mot Mekka når eg skal nyte laussnøen på lesida av Roalden, har eg ei kjensle av at snikane er noko på etterskot her hos oss. Eller er eg så snikislamisert at eg ikkje ser kva som skjer meg? Eg såg ein framand bil køyre framover i forgårs....

såg du noke te kjerringa mi...

2009-02-24T10:15:00.000-08:00

langt opp i lia, i lia?

såg du noke te kjerringa mi , langt oppi lia, i lia?

sva-a-a-art hatt, hø-ø-ø-øg fart!!!

og noke lite låghalt..

sann!

Reknar ikkje med å sjå noko att av ho når ho no får bindingar på desse, og laussnøen kjem...!!

Utopia

2009-02-19T08:47:00.000-08:00

Har oppdaga eit nytt festleg band;....

Ibrahim Electric

Trio med orgel, rockegitar og trommis med diagnose

På albumet Brothers of Utopia møtest rockabilly og jazz på ein måte som berre er oppmuntrande..... For ordens skuld; bandet er dansk!

Utan samanheng forøvrig; Eit utopisk vakkert bilete av menneske tilstades i eige tilvere er herved vedlagt

alpint vakum

2009-02-19T08:17:00.000-08:00

Det kan alltids skuldast på regnver, og at vinterferien sine innkøyringsdagar manglar på kalendaren i år. Og at eg ikkje ofrar skia på asfalten i sentrum, Likevel .Eg lyt lyfte fram den fremste sanninga; Knea er for skralt trente! Så alperittet får gå utan meg denne gongen...og!

Alpinvakumet vert kanskje likevel etterfylt med forhold som på biletet når no regnbygene ser ut til å gå over i snø...

( vakum )

vindlaus vinterdag

stilla i fjellet

som vakum i tida

kva taktart har stunda

whiteout

over dampande termoskopp

notelinjefritt

tilveret sitt blankaste ark

undringa sin melodi er

rytmelaus

alt utviska

kjøle vårleg

2009-02-08T09:44:00.000-08:00

kan ein på ein måte seie at det var i solskinet oppi løypene i dag, i alle fall om ein er romsdaling, noko eg då ikkje er. Så eg får innerskimjukt understreke kjøleg, men legge mest vekt på skia med ytterskjeret, den som er solvendt og blenkjer i lysskjeret...! når ein sler nedpå stein varslar det og at våren er svakt i anmarsj. Snart fossar det ned fjellsidene, akkurat slik som ein søkjer å gjere på ski. Må berre få eit par skikkelege snøfall først, ei vinterleg bakevje såpass vi får leika litt i laussnøen denne vinteren og. Skal det bli alperitt må det snart skje noko på verfronten... Enn så lenge får ein gle seg over det vårlege preget i kuldegradene og tenkje annan temperatur og anna lys.

( elv )

fossen

berre ein flanør i kvit dress

han frøser

briskar seg

men frelser ikkje

tida går i sirkel

det er bakevja

som er

Sol!

2009-02-01T07:28:00.000-08:00

Det blenkja godt oppi løypene i dag.

Gnistrande skarpt føre var det og.

Snakk om å bu på rett stad til rett årstid!

( lys )

den 14. januar

den flate lysstripa i skaret

mellom Rustemarkane og Kvitegga

vinteren borte ein halv time

seinhausten sitt støv

brått synleg i vindaugkarmen

varmen fram frå fargen

på veggane

muskelvarme innanfrå som kjenslerøynsle

lukta av nysaga småskog

og handssveitte i arbeidshanskane

som minnespor

motorsagd

solstrålefarga og

oreoransje

i vårdelen av hjernen

i løynd ser du etter knupp

på selja

Vinter?

2009-01-23T13:47:00.000-08:00

Det er liksom ikkje heilt som det skal med denne vinteren.

Og når ein i tillegg pådreg seg biholetrøbbel i månadsvis og influensa før helga vert det så som så med treningsgrunnlaget for skibakken...

ein skiinspirert tekst for å bøte på:

( premiss )

i utgangen

av den tolvte telemarksvingen

i inngangen til øvste

bjørkekjerret

tørrsnøen bretta tilsides

eksploderar lik stjerne i undergang

fjellrypevengen flaksar

mellom stålkantane

og opp

snøkrystallklar overgang til erkjenning

å vere

a priori

første premiss

Leik

2009-01-13T10:13:00.000-08:00

For å heidre den no avdøde Arne Næss, og som eit bidrag til å halde leiken vedlike i blant oss; eit bilete av Ulstein sin fremste inkarnasjon av homo ludens, -roar, klatrar og surfar, Tommy Skeide.

I morgon

2009-01-13T09:53:00.000-08:00

-men ikkje i dag....

Det er meldt godver i form av nordavind . Heldigvis! I dag er det regndropane og mildveret som definerar gikta og aktivitetsnivået. Frå Berget blir det rapportert om lengt etter snø, sol, ski, og kanskje ei taulengd klatring etterkvart....?

Her frå Muleneset, Nerlandsøy, våren 1999.

( morgon )

i morgon

ein blant millionar

ustødige småstein

dagane dannar ørken

alltid uvitande oss

improvisatoren sler an tonen

dei ubudde bodne opp

i teltopninga

ved gry

er aldri

i arrangøren sin planlause tanke

ukjend rytme

definerar dansen

alltid noko nytt usynleg

snublefarleg

lyset over ørkenen

på og av som sneglepuls

vi vil oss stødig grunnfjell

blind tru på granitt

sandstein som neiord

eit porøst rykte

ei aning

fribillettane delte ut

i natt

ørkenvandringa stein imellom

alle frå sin by

billettluka

Tind Tid Død

2009-01-10T01:33:00.000-08:00

I enkelte perspektiv skjønar ein at å bruke den korte tida ein har på krig, rett og slett er frykteleg sløsing og død i seg sjølv.

At biletet her har fargane til det israelske flagget, skulle vise at ingen har einerett på dei fargane heller!

( tind )

tomromstrugande

newtonfornektande

svart peikefingertrass

minerala sin vertikale

desperasjon

prega av tida si fangedrakt

prydd av breen sitt

frosne lodd

midlertidige meter over

brot og båre

bråne

falle

urd

almanakken viser

dagar for peneplan

grus

sandstrender

2009

2009-01-01T05:27:00.000-08:00

Jula kvarv og nyåret kom

på ny.

Merkeleg kor fort ting vert vane, endå så flyktige vi er.

At universet er fire milliardar år er svært vanskeleg å ta inn over seg.

Litt grunnfjell til ettertanke....

Og godt nytt år!

( tidsfnugg )

karbon og
nokreogtjue andre

grunnstoff

universet som krummar seg om seg sjølv
tida si fosterstilling

vi vil skrike oss ut

av tida

men har ikkje tid nok

skriket i oppløysing i sjølve fostervatnet

medvitet diffunderar med kjøtet

over tida sin membran

alt vi veit

er songen som var

augneblinken

av lukke

lått

kjærleik

til vissa;

ein lyseraud navlestreng

av håp

vona om at songen er

det siste av oss

som fer

med vinden

slik siglar vi

vidare

som vilkårlege romfararar

som karbonberarar

som diamantar

som dans

som snø

som is

som tidsfnugg

God jul!

2008-12-24T03:11:00.000-08:00

Jul i Nordfjord!

Snølaust på Sandane.

Her er julebukkar på sommarbeite

i Brenndalen Olden i 1996

God jul!

Brann

2008-12-17T06:56:00.000-08:00

-brann i celler....

Om hausten kan vere aldri så vakker, vil han alltid vere døden si årstid.

Tilinkjegjering er og natur, og som biletet viser; -død kan og vere lys....

Snart snur forresten sola!

( kviskring)

spraklinga frå nyopna ølflasker

regndropar mot daudt lauv

ein haustkveld

knitringa frå bluesplater

og peiseld

i tømmerhytter

kviskrar kontinuerleg

om brann i celler

ende på forhold

beger som skal tømast

og vårdagen derpå

som berre kanskje

kjem

Kuldesjokk

2008-12-14T07:02:00.000-08:00

Gjekk og såg etter ei høveleg gran til innepynt i jula, og vart var at eit røyr oppi tverrveita hadde gått seg tett og leia vatnet innpå vegen.

Måtte nedi til midt på overarma for å reinse opp, og meiner at tanken på eit bad inni dette biletet kan illustrere kjensla.

Auuuuu!!!

Lucia

2008-12-14T06:50:00.000-08:00

"Overalt dette underlege lyset"

( pause )

der jord og himmel

møtest

stikk eit nes

nasen i det heile

og preikar

pause

tid

for å sjå seg litt om

før alt igjen

blir eitt

overalt

dette underlege

lyset

Sommarbilete

2008-12-13T08:16:00.000-08:00

Heile tida driv det eitkvart forbi oss. Mykje vil alltid forbli uklart.

ved straumen

(naturstemning)

om det sym

storfisk her

i tankestraumen

er han ikkje lett å fange

eg freistar

binde meg ei tørrfluge

i løkkeskrift

og ser

etter vak

i blekkstilla

Å leve eit liv

2008-12-11T09:46:00.000-08:00

Stor heading...? Kanskje. Det er i alle fall ein av dei dagane der ein skulle ønskje at ein kunne hoppe av karusellen. Vi har berre eit liv, og dei fleste brukar unødig med tid på andre ting medan ein drøymer om denne vågen til Olav H Hauge.... den som som ein skulle segla inn på og som ein vona men ikkje visste fannst...

Sjølvrealisering...? Blir det noko meir enn ein floskel for ei fleste?

(eksistens)

vi er den vi drøymer

men lever ein ukjend

vi undrar om vi likar

kvar gong vi får auge på han,

lurer vi på oss sjølve

i dette landskapet

vi ikkje kjenner frå

draumen

ser etter

og finn oss sjølve

i framand ham

blant framande

drøymande

om å vere

flyktar inn att

i det trygge

ukjende

Poetisk praksis

2008-12-10T10:39:00.000-08:00

Det finnst så mangt av poesi, både av innhald og sjanger...

Kva haiku skal handle om, synest eg gir seg sjølv:

(Hai Ku)

Blodraud brenning

Ein stor fisk

Eit fe har falle i vatnet

Til fjells

2008-12-09T10:13:00.000-08:00

Det er til fjells hugen går når det no dryssar seg kvitt.

Mange turar passerar denne:

( fjellbjørk )

ho eig ikkje mykje

fjellbjørka

der ho står

på naken rabb

åleine

og verjelaus

lita og krokut

herda i sol, i snødriv og rok

annleis

enn dei i klyngja i lesida

fattig og lutra

men stolt

ho er den vakraste

minna frå fjellet

fortel;

det var henne eg såg

62 grader nord

2008-12-08T13:12:00.000-08:00

Det er ikkje akkurat normalen lengre å bu på småbruk i grisgrendte strok. Under snømåkinga på vinteren kan dette bli særleg påfallende.

-Men alltid er der eit men;

Ein skal oppleve ein viss kulde for å vite kva varme er, ha snust litt på døden for å elske livet, ha vassa i snø for å kjenne att lukta av vår frå lyngtuene, ha smakt pietistisk bedehuskaffi for å verdsette ein espresso.

I mi røynsle har distrikta ofte både dei minst og dei mest kosmopolitisk orienterte menneska. Herlege paradoks dette!

( Koordinat )

Det lunkne

nullpunktet

er frysepunktet

der lite møtest og alt

skil lag

Ein ser det

krystallklart

frå alle stadar og alle

stjerneteikn

på minussida og under

isen sin blanke spegel

Som nedfelt unormal

skeivt fastfrosen

i ubalanse

tretti grader til venstre

for origo

veit ein mykje

som vekstkurvene ikkje

fortel

Det kan verte

eit pluss

Lysresonans?

2008-12-06T09:12:00.000-08:00

Det er som tidlegare nemnt lys å skimte også i mørkaste vinter. Møtet mellom 12 kuldegrader og Jan Garbarek sin sopransaksofon ved brennande bjørkeved hin dagen, resulterte i dette;

(Resonans)

rommet

den krumma klangen

frå konisk iskaldt

metall

som aning om

kjærleik

tilstades i universum:

munnstykket sin mjuke

varme tilført

tonane

resonnans av noko anna

i den høglytte

største stilla

Eksponert

2008-12-06T09:00:00.000-08:00

Det er denne tida . Eksponert for kulde og lågt lys frå ei sol som senkjer seg ned i skara. Verda vert blå i eit par månader.

Det er då ein skulle ha hatt eit kamera. Det hadde eg og, fram til digitaltida fortrengde heile teknologien og hindra bruken på grunn av økonomien.

Nikon FM frå 1980 kunne eg bruke som hammar, steikespade og isbor, og likevel ta bilete med det etterpå. No er det for dyrt i bruk. Finst det eit digitalkamera på denne sida av 100 000 som virkar etter eit par vinterfjelldagar i 15 minus?

Jaja...som trøyst får ein scanne svunne augneblinkar. Her er nokre slike

Rom

2008-12-02T08:41:00.000-08:00

Det er ver til å ense stjernehimmelen og det ytre rom.

Sjølv vert eg svimmel av perspektiva.

At det vert gneistrande kaldt under slike forhold opnar og skremande perspektiv på kor skjørt det heile er.... og tekstane i skrivebordsskuffa har sjølvsagt vore bortpå emnet:

( undervisning friluftsliv )

vintergeometri

trehundrede og seksti

grader skilnad

frå kokegrop til kuldegrop

diabolsk skalasprang

delt på ti og avrunda:

den ytre kroppstemperaturen

-metabolsk brøk

halvert;

teltkuppelen

eller den stigande halvmånen

-astronomisk passar

undervegs mot

halvsirkel og tangent i horisont;

blybleikt skispor

frå toppen av

-tinden sin peikestokk

døgn og år tilstades

på den grøne tavla

Orion i lagerfrakk

ovanfor;

-kva har vi så

lært?

Fonn

2008-12-02T07:21:00.000-08:00

Det var fonnene som prega overskriftene her i bygda i forrige veke.

Vi er visst verst i nordvest her i kommunen. Farleg å vere Strandar altså....?

Nok ein gong dukka ein gammal tekst fram frå ei skuff:

fonnefar

når raset har rive bort

det du sette høgst

og redsla for

nye fonner

gneg på

restane

vil

sol nå

ned mellom

svarte stup og

saman med vårvatn

gje stor grøde i raskjegla

Kunnskap

2008-11-30T07:46:00.000-08:00

Kunnskap er så mangt.

Eit tilsynelatande sterkt lærarlag med underteikna som deltakar, gjorde det svært svakt på den lokale kulturhusquizen sist fredag. Og fleire lag med lærarar kom endåtil etter oss på resultatlista. "Trøysta" får vere at kollegaer gjorde det bra med ein sterk andreplass.

Sjølv er eg i tenkjeboksen for å sjå om danningsbegrepet mitt krev revurdering og oppdatering.

Eigentleg trur eg ikkje det.

Når det gjeld bokleg lærdom, har eg retta elevtekstar og derpå funne fram denne tidlegare produserte teksten til ettertanke ;

Bokstav

Stavsprang i bok

er ein gjevande idrott

Mangesidig

Stav er til støtte

eller hinder

Bok og!

Heildagsprøve

2008-11-28T06:36:00.000-08:00

Denne teksten er nokre år, men dukka oppatt i medvitet då elevane sleit seg gjennom heildagsprøva i engelsk i dag.

(Heildagsprøve)

Prøv sjølv;

ein heil dags

tastaturdur

rimord; tortur

motorisk migrene

lyden av førtifire knastrande

fingrar og knask

drops droppa

lineoleumslangs

snyteduk

harkande snørrstemning

Prøve;

av prov -bevis

på dugleik eller

ikkje

Den hardt prøva

vegen og funnen

for lett

trass heilhjarta prøvingar

og energisk inntak av

daud cola

og fossile elevboknotatar

Noter;

stratosfærisk tung

sjokoladeånde

luft mellom avsnitt

skriftstorleik og alvorleg

distanse, linjeavstand

nærleik til fjerne

tema og

land

sjangerval for festtale

til null musikk

flagget til topps

botntekst og

høgstil med tungt

nedslag

Hugs;

dato og namn

kritisk blikk på

"layout"

direkte omsett; utlegg

vekkasta

Prøv så

å setje prøve

på heile dagen

Uføre

2008-11-27T08:17:00.000-08:00

Det har vore eit fole føre ein dag eller to

Retteleg eit uføre vil mange seie.

Godt og lærerikt det om ingen endar som uføre

og ein kjem seg ut or uføret før det fører i ulukka.

Betre uføre var enn etter snar.

julehandel

2008-11-27T07:44:00.000-08:00

Det er harde tider. Seier dei.

Julehandelopplevingar på kalde Moa i fjor gav spark til følgjande tekst:

vinteren sin kalde sopransaksofon;

klangen av

krisp kulde

i kvart steg

hengande att i klaffane

på tilkneppa jakker

enderim

i bakruta på stasjonsvogner

tomgangseksos

frå munnar

utanfor

seg sjølv

miljøkrise i tjukke

uttapåklede

venting

på vårleg løysing

inhalering

frostrøyk

passiv tid

går

gjennom handling

tida til sals

kun kroner

....og snart er det på han igjen. (sukk!)

Finanskrise innimellom er nok god terapi for kollektivet.

Snø

2008-11-26T07:31:00.000-08:00

milliardane dryssar

naturen tek spanderbuksa på

i morgon borte

i varmare ver

krystallformene sin oppattakande

unike ulikskap

matematisk ufatteleg

flyt ut i

vassen substans

jordnær

livgjevande

nær nedbrytarane

2008-11-25T12:42:00.001-08:00

Utgangspunktet

2008-11-25T12:39:00.000-08:00

Utgangspunktet er alltid trongt

Punkt er små

Sett frå utsida vert utgangspunktet eit inngangspunkt

for å gå innatt

Sett innanfrå vert det ei opning ut

Sjølve utgangspunktet rommar lite

men er likevel sentralt

som sentrum i eit timeglas

ein flaskehals på vegen til strie straumar

tankestraumar

og ofte til det heilt utflytande

Utgangspunktet er der alltid

Men lite som det er

er det vanskeleg å få auge på

Så å leite etter utgangspunktet

er i utgangspunktet eit dårleg utgangspunkt

Å sjå dette

Gir ei vidare opning til innsikt

og utsikt

Eit nytt utgangspunkt

Romslegare

sånn i utgangspunktet.